Είναι γραμμένες στα ελληνικά σε ένα κομμάτι παπύρου από τον 1ο ή τον 2ο μ. Χ. αιώνα

«Στάσου δίπλα στον αντίπαλο και με το δεξί χέρι, κάνε κεφαλοκλείδωμα και χτύπα»! «Στάσου στην πλευρά του, κάνε επίθεση με το πόδι και χτύπα»! Πρόκειται βεβαίως για οδηγίες πάλης, μόνον που δεν είναι σημερινές αλλά προέρχονται από τον 1ο ή 2ο μ. Χ. αιώνα. Γραμμένες στα ελληνικά σε ένα κομμάτι παπύρου που διασώθηκε μέσα στους αιώνες συνιστούν το αρχαιότερο γραπτό κείμενο κανόνων ενός παιχνιδιού, το οποίο παρ΄ ότι δεν αναφέρεται συγκεκριμένα ότι πρόκειται για την πάλη, δεν θα μπορούσε να είναι τίποτε άλλο. Το κείμενο έγινε γνωστό πρόσφατα, όταν αντίγραφό του παρουσιάστηκε στην Εθνική Αίθουσα Τιμών Πάλης στο Στίλγουοτερ της Οκλαχόμα στις ΗΠΑ, σε μια εκδήλωση του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Ο πάπυρος, που έχει μήκος περί τα 45,5 εκατοστά βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, το οποίο είναι διάσημο και για την ομάδα πάλης του (!) αλλά είχε ανακαλυφθεί πριν από 130 χρόνια στο Κάιρο από δύο φοιτητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Στην Αμερική έφθασε το 1907 μαζί με πολλούς άλλους παπύρους αλλά τελικά μόλις πρόσφατα μελετήθηκε από τον ιστορικό, ειδικευμένο και στην πυγμαχία Ντον Σεϋένγκα.

«Οι οδηγίες αυτές βοηθούν την πάλη ως άθλημα», δήλωσε μάλιστα ο ίδιος, που είναι άλλωστε πεπεισμένος ότι πρόκειται για το αρχαιότερο! Εξάλλου αρχαία κείμενα κανόνων για άλλα αθλήματα που να χρονολογούνται τόσο πρώιμα δεν έχουν σωθεί. Πόσο μάλλον που κατά τον επαγγελματία του αθλήματος Λι Ροϊ Σμιθ, οι κανόνες που καταγράφονται στον πάπυρο ισχύουν ως σήμερα.

Σε νέα μείωση τιμών των εισιτηρίων προχωράει το Εθνικό Θέατρο, λόγω οικονομικής κρίσης. Θεωρώντας τον πολιτισμό, ως αντίδοτο και διέξοδο από προβλήματα της καθημερινότητας, το Εθνικό Θέατρο μειώνει τις τιμές των εισιτηρίων καθιερώνοντας γενική είσοδο 10 ευρώ για παιδιά και ενήλικες στην Παιδική Σκηνή, ενώ επεκτείνει την μειωμένη τιμή των 13 ευρώ -που ίσχυε κάθε Πέμπτη- και στις απογευματινές παραστάσεις της Τετάρτης.

Επίσης, διατηρεί τον «Μήνα Θεάτρου» για νέους με είσοδο 10 ευρώ και μειώνει τις τιμές στη Νέα και Κεντρική Σκηνή, ενώ διατηρεί τις ειδικές τιμές του για φοιτητές, ανέργους,

Από τον Οκτώβριο που μας έρχεται και κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα, ο «Δαναός» (Πανόρμου και Κηφισίας) ένα από τα πιο αγαπημένα κινηματογραφικά στέκια της Αθήνας προσφέρει, με πιο οικονομικό εισιτήριο μυστικές avant-premiere με ταινίες που όπως υπόσχεται θα ανήκουν στις πιο ενδιαφέρουσες της χρονιάς που θα κυριαρχήσουν στις κινηματογραφικές αίθουσες τους επόμενους μήνες.

To ενδιαφέρον στο εγχείρημα είναι ότι ακόμη και αν μαντέψει κάποιος ποια ταινία πρόκειται να δει δεν θα μάθει ποια είναι μέχρι να σβήσουν τα φώτα και πέσουν οι τίτλοι αρχής. Και το πράγμα καλυτερεύει: Αν η ταινία έκπληξη δεν αρέσει σε κάποιον θεατή και αποφασίσει να φύγει από την αίθουσα μέσα στα πρώτα 10' προβολής, θα λαμβάνει μία δωρεάν πρόσκληση για οποιαδήποτε ταινία προβληθεί κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν στο Δαναό.

Κρίνοντας από το παρελθόν της αίθουσας αλλά και τις ταινίες που βρίσκονται στον προγραμματισμό της για την σεζόν 2011 - 2012 (ανάμεσά τους «Το δέρμα που κατοικώ» του Πέδρο Αλμοδόβαρ, το «A dangerous method» του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ και το «Descendants» του Αλεξάντερ Πέιν), είμαστε σίγουροι ότι ακόμα και στις μυστικές πρεμιέρες θα κυριαρχεί η ποιότητα.

Το έχουμε ξαναγράψει και θα το ξαναγράψουμε: σε μια εποχή που το φιλικό προς τον καταναλωτή μάρκετινγκ είναι το ήμισυ του παντός, ο Δαναός υπερέχει σε ιδέες σε ότι αφορά τις αίθουσες κινηματογράφου της Αθήνας.

Οι Μυστικές Πρεμιέρες δίνουν το πρώτο τους φανερό ραντεβού τη Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου στις 20.30 με την πρώτη ταινία έκπληξη.

Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά γυναικείο περιοδικό να απεικονίζει μοντέλο να φοράει το μαγιό της.

Πολύ πρωτοποριακό για τον αραβικό κόσμο το πρώτο περιοδικό που φωτογραφίζει μοντέλο και το βάζει εξώφυλλο, να φοράει μόνο το μαγιό του. Αφού φωτογραφίες σε εφημερίδες και περιοδικά που αφήνουν να φαίνεται η πλάτη, η γάμπα ή οι ώμοι απαγορεύεται να έρθουν στην δημοσιότητα.

Η διευθύντρια του περιοδικού Lilac με έδρα το Ισραήλ, θεώρησε πως έχει φτάσει η ώρα να σταματήσει η λογοκρισία και να κάνει μία πρωτοποριακή κίνηση για τον Αραβικό λαό βάζοντας στο εξώφυλο του περιοδικού το μοντέλο Huda Naccache με bikini.

H ίδια η διευθύντρια δήλωσε σε συνέντευξη της πως σκοπός του περιοδικού είναι να σπάσει τον κοινωνικό ρατσισμό ανάμεσα στους άντρες και της γυναίκες στη μέση ανατολή. Και νιώθει περήφανη που το lilac είναι το πρώτο περιοδικό που τολμάει να κάνει κάτι τέτοιο - πουθενά αλλού στις Αραβικές χώρες κανείς άλλος δεν έχει τολμήσει να κάνει μία τέτοια κίνηση.

Το μοντέλο με τη σειρά του δήλωσε πως στην αρχή είχε αμφιβολίες λόγο των κοινωνικών πρέπει και περιορισμών που επιβάλει η κουλτούρα της. Αλλά στην πορεία συνειδητοποιησε πως είναι επαγγελματίας μοντέλο και δεν έχει περιθώρια επιλογής. Πλέον δεν το μετανιώνει ούτε στιγμή αφού είναι περήφανη που είναι η πρώτη που βγάζει προς τα έξω τη νέα γυναίκα της μέσης ανατολής που είναι ελεύθερη και ανεξάρτητη.

Η ίδια είπε επίσης πως για την κίνηση της αυτή ζήτησε την έγκριση των γονιών της αφού δεν κάνει τίποτα χωρίς πρώτα να πάρει την ευχή τους.

Ο εμπειρογνώμονας Μαουρίτσιο Σερατσίνι εκτιμά ότι η «Μάχη του Αντζιάρι» βρίσκεται στο φλωρεντινό Παλάτσο Βέκιο

ΑθήναΜε όπλο την πυρηνική φυσική αναζητείται αυτή την εποχή στην Φλωρεντία ένα χαμένο αριστούργημα του Λεονάρντο ντα Βίντσι, η «Μάχη του Αντζιάρι». Πρόκειται για ένα από τα πλέον φιλόδοξα προγράμματα στην ιστορία της τέχνης καθώς περιλαμβάνει την κατασκευή μίας ειδικής φωτογραφικής μηχανής, που μπορεί να φωτογραφίσει μέσα σε τοίχο, πάχους 12 και πλέον εκατοστών! Αλλωστε δεν πρόκειται για οποιοδήποτε τοίχο, αφού ο συγκεκριμένος βρίσκεται στο φλωρεντινό Παλάτσο Βέκιο και συγκεκριμένα στην επιβλητική Αίθουσα των Πεντακοσίων, όπου υπάρχει η τοιχογραφία «Μάχη του Μαρτσιάνο» ζωγραφισμένη από τον διάσημο ζωγράφο, αρχιτέκτονα και συγγραφέα 15ου αιώνα Τζόρτζιο Βαζάρι. 

Το ζήτημα λοιπόν είναι, ότι το χαμένο έργο του Λεονάρντο θα μπορούσε να βρίσκεται πίσω από αυτόν τον τοίχο, όπως πιστεύει ο εμπειρογνώμονας Μαουρίτσιο Σερατσίνιδιευθυντής του Κέντρου Διεπιστημονικών Επιστημών για την Τέχνη, Αρχιτεκτονική και Αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο.

Η χαμένη τοιχογραφία, την οποία ο Σερατσίνι ψάχνει από τη δεκαετία του 1970, έχει μια μυστηριώδη ιστορία. Το 1503, όταν Λεονάρντο ντα Βίντσι και ο Μιχαήλ Αγγελος έλαβαν την διπλή παραγγελία να ζωγραφίσουν ιστορικές νίκες της Φλωρεντίας σε δύο απέναντι τοίχους του Παλάτσο Βέκιο. Τότε ο Λεονάρντο επέλεξε την «Μάχη του Αντζιάρι και το έργο άρχισε στις 6 Ιουνίου του 1505, όταν εκείνος ήταν 53 χρονών. «Αναπαραστώντας με ζωντανό τρόπο την οργή και το θυμό τόσο των ανδρών και των αλόγων τους», όπως έγραψε αργότερα, το 1550 ο Βαζάρι στο βιβλίο του «Βίοι των Καλλιτεχνών», η διαστάσεων 3,50 έως 4,50 μέτρα τοιχογραφία θα ήταν μία γιορτή για την νίκη της Φλωρεντίας επί των Μιλανέζικων στρατευμάτων, το 1440. Στη συνέχεια όμως ο Βαζάρι ανέφερε ότι ο Λεονάρντο εγκατέλειψε το έργο λόγω των προβλημάτων που αντιμετώπισε με τη πειραματική χρήση της λαδομπογιάς στην τοιχογραφία.

Μόνον που οι ιστορικοί έχουν αμφισβητήσει τα λεγόμενά του και αντίθετα πιστεύουν ότι ο Βαζάρι κατασκεύασε ο ίδιος την ιστορία και ότι η τοιχογραφία πραγματικά ολοκληρώθηκε, χαιρετίσθηκε μάλιστα από τους συγχρόνους του ως το καλύτερο έργο του. Να σημειωθεί ότι η «Μάχη του Αντζιάρι» σώζεται σήμερα σε διάφορα προπαρασκευαστικά σχέδια και σκίτσα που έγιναν από τον ίδιο τον ζωγράφο αλλά και από ένα έργο του Ρούμπενς που εμπνεύσθηκε από ένα ανώνυμο αντίγραφο της τοιχογραφίας.

Γιατί όμως ο Βαζάρι να καταφύγει σ΄ αυτό το τέχνασμα; Η απάντηση μπορεί να βρίσκεται στο γεγονός, ότι περί το 1560 μισθώθηκε για να τροποποιήσει το χώρο αυτό σε μία αίθουσα αφιερωμένη στην οικογένεια Μέντιτσι. Στην πορεία αυτού του έργου η τοιχογραφία του Λεονάρντο ντα Βίντσι εξαφανίστηκε. Την ίδια εποχή άλλωστε ο Βαζάρι τροποποίησε και την εκκλησία της Σάντα Μαρία Νοβέλα, καλύπτοντας την προϋπάρχουσα την προϋπάρχουσα τοιχογραφία του Μασάκιο «Τρινιτά» με έναν τοίχο πάνω στον οποίο ζωγράφισε έναν πίνακα, την «Παναγία του Ροζαρίου». Το έργο του Μασάκιο παρέμεινε κρυμμένο ως το 1861, όταν τοίχος του Βαζάρι αφαιρέθηκε. Ετσι σε συνέδριο για τον Ντα Βίντσι που έγινε το 2000, ο μελετητής του Κάρλο Πεντρέτι παρουσίασε την εκδοχή ότι μπορεί ο Βαζάρι να διέσωσε το αριστούργημα του Λεονάρντο, ακριβώς όπως είχε κάνει με τον Μασάκιο. Τότε ήταν που ζητήθηκε από τον Σερατσίνι να χρησιμοποιήσει κάθε δυνατό μέσο, σαρωτές λέιζερ, μηχανήματα ακτινών Χ και θερμογραφικό εξοπλισμό ραντάρ προκειμένου να δοθεί απάντηση στο πρόβλημα.

Πρώτα ανακατασκευάστηκε το σχέδιο της αίθουσας πριν από την αναδιαμόρφωση του Βαζάρι εντοπίζοντας τα αρχικά παράθυρα και τις πόρτες, που τώρα καλύπτονται από τοίχους. Η έρευνα έδειξε, ότι ο Βαζάρι τους ενίσχυσε κτίζοντας επάνω τους μεγάλες κορνίζες από πέτρα, τις οποίες γέμισε με τούβλα για να δημιουργήσει επιφάνειες στις οποίες ζωγράφισε τους δικούς του πίνακες: την «Μάχη της Τόρ» στο δυτικό τοίχο και την «Μάχη του Μαρτσιάνο» στον ανατολικό τοίχο. Και εκεί το μυστήριο πήρε άλλες διαστάσεις!

Σε μία μικρή ταινία, βαμμένη πράσινη, ο Βαζάρι έγραψε: «Αναζητείστε και θα βρείτε». Και πράγματι η έρευνα επιβεβαίωσε ότι στον ανατολικό τοίχο, όπου στεγάζεται η «Μάχη του Μαρτσιάνο» υπάρχει μία ασυνέχεια μεταξύ του τοίχου από τούβλα του Βαζάρι και του πρωτότυπου πέτρινου τοίχου. «Αυτό σημαίνει ότι μεταξύ τους υπάρχει ένας κοίλος χώρος, που πιθανώς δημιουργήθηκε για να προστατευθεί το έργο του Λεονάρντο», όπως δήλωσε ο Σερατσίνι στους δημοσιογράφους. Τώρα έρχεται η σειρά της προηγμένης τεχνολογίας που με τη βοήθεια κάμερας θα χαρτογραφήσει κρυμμένες χρωστικές ουσίες. Οι δοκιμές μάλιστα έχουν δείξει ότι οι ακτίνες γάμμα των χρωστικών ουσιών μπορούν να περάσουν μέσα από τοίχους αρκετά εύκολα. Και όπως δηλώνουν οι υπεύθυνοι του προγράμματος«Εάν υπάρχει αρκετό χρώμα θα μπορέσουμε να δημιουρ

γήσουμε, ίσως ακόμη και εικόνα του έργου».

Είκοσι οκτώ βασικές εκδηλώσεις και πλήθος παράλληλων δραστηριοτήτων στο διάστημα Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου

Λαχανικά που παίζουν... μουσική, η ιστορία του Σαμψών και της Δαλιδά όπως παρουσιάζεται στην ομότιτλη όπερα του Σεν Σανς, η Ντούλτσε Πόντες σ΄ένα αφιέρωμα στον Ενιο Μορικόνε, η Μαρία Φαραντούρη και ο Αλκίνοος Ιωαννίδης, άρωμα Ανατολής αλλά και ταλαντούχοι νέοι δημιουργοί: αυτά είναι μερικά μόνο από όσα μπορεί να παρακολουθήσει το κοινό στο διάστημα Σεπτεμβρίου - Δεκεμβρίου 2011 στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Ο νέος καλλιτεχνικός προγραμματισμός σε επιμέλεια του διεθνούς φήμης πιανίστα Γιώργου Εμμανουήλ Λαζαρίδη επιχειρεί ν΄αντισταθεί στις δυσκολίες της εποχής: «το Μέγαρο είναι αφοσιωμένο στην δημιουργία κατάλληλων συνθηκών, ώστε να διευκολύνεται η πορεία των νεότερων ειδικά καλλιτεχνών, μέσα από ευκαιρίες» σημειώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος.

«Αυτή η προσπάθεια, όμως, από μόνη της δεν πρόκειται να φέρει κανένα αποτέλεσμα, αν λείψει το "μεγάλο συλλογικό αυτί" που χαρίζει νόημα και αυτοπεποίθηση στην φωνή του δημιουργού. Η υποστήριξη σε έναν καλλιτέχνη, νεότερο ή καταξιωμένο, εκφράζεται και επιτυγχάνεται κυρίως μέσα από την παρουσία του κοινού στις συναυλίες του [...]».

Η αυλαία των εκδηλώσεων θα ανοίξει με τη συναυλία της Ελληνοτουρκικής Ορχήστρας Νέων στις 14/9 ενώ στις 24 του ίδιου μηνός θ΄ακολουθήσει η εκδήλωση «Fado and beyond». Η συναυλία της Ορχήστρας των Λαχανικών θα δοθεί στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου και την 1η Οκτωβρίου τη σκυτάλη θα πάρει το σύνολο των σολίστ του Τελ Αβίβ. Ακολουθεί η συναυλία της Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης στις 7/10.

Στο πρόγραμμα ξεχωρίζουν, επίσης, η εκδήλωση με τίτλο «Τα κρουστά στην Ανατολική Μεσόγειο: Δέρμα, ξύλο και πηλός» (9/10), η συναυλία του Νέου Ελληνικού Κουαρτέτου (12/10), και ασφαλώς η όπερα «Σαμψών και Δαλιδά» που θα παρουσιαστεί μεταξύ 4-13 Νοεμβρίου.

Περισσότερες πληροφορίες για το νέο πρόγραμμα αλλά και για παλαιότερες παραστάσεις του Μεγάρου παρέχονται στο νέο του site (www.tch.gr). Τέλος, μέσω του site θα υπάρχει και δυνατότητα αγοράς εισιτηρίων.